Son of England
O albumie
Henry Purcell zmarł 21 listopada 1695 roku w wieku trzydziestu sześciu lat. Muzyka, którą zaledwie osiem miesięcy wcześniej napisał na pogrzeb królowej Marii, zabrzmiała ponownie podczas jego własnego pochówku. Wkrótce potem kilku kompozytorów złożyło Purcellowi hołd, pisząc ody ku jego pamięci. Hołd Jeremiaha Clarke'a dla „Orpheusa Britannicusa” w Ode on the Death of Henry Purcell jest głęboko poruszającym świadectwem podziwu młodszego kompozytora. Niestety i Clarke miał umrzeć w kwiecie wieku; możemy tylko wyobrażać sobie, jak potoczyłyby się losy muzyki angielskiej, gdyby obaj żyli dłużej. Po głośnej inscenizacji Dido and Aeneas Vincent Dumestre i Le Poème Harmonique kontynuują wędrówkę po świecie Purcella i angielskiej muzyki XVII wieku. Wyczulony na liczne muzyczne odgałęzienia, od Dowlanda po Lully'ego, z przystankiem przy elżbietańskich maskach, nowy program wydobywa geniusz Jeremiaha Clarke'a, którego przedwczesna śmierć każe żałować wszystkich cudów, jakie mógłby jeszcze stworzyć. Zbiór arcydzieł łączący dwa z najpopularniejszych utworów Purcella z wyjątkowym odkryciem.
Prasa
In allen Instrumentengruppen ist Le Poème Harmonique fabelhaft besetzt; kein Zweifel, dass sich hier eines der führenden europäischen Barockorchester hören lässt! Der Chor Les Cris de Paris ergänzt diesen farbenreichen Klang auf einem ebenso hohen Niveau. Die Sängerinnen und Sänger sind absolut höhen- und verzierungssicher und richten sich sehr einfühlsam nach Freud bzw. Trauer der Musik.